NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
POZNALIŚMY
SIĘ
TA DWÓJKA
SPOTKAŁA WIELE OSÓB
SPĘDZALI RAZEM DUŻO CZASU
CZYTALI WIELE KSIĄŻEK
SPACERY, PODRÓŻE, LITERATURA
MIŁOŚĆ, CZAS, PRZYJAŹŃ, KOMUNIKACJA
KOLEJNY RAZ OTWIERAM KSIĄŻKĘ O TOBIE
CZĘŚĆ 1
Eun-ho.
Przepraszam.
- Dan-i. - Dan-i!
- Gratulacje! - Dzięki.
- Jaka piękna. - Cudna!
- Wyglądasz zniewalająco. - Gratulacje.
Cudownie wyglądasz.
- Pięknie. - Oszałamiająco.
Jak się czujesz?
- Rany. - Zróbmy zdjęcie.
Jeśli nie usłyszałaś, to trudno.
Raz, dwa, trzy.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Wyglądasz ślicznie.
Rozpoczynamy ceremonię zaślubin
pary młodej, Hong Dong-mina i Kang Dan-i.
Prosimy o wejście pana młodego.
A teraz wejdzie panna młoda.
Co? Gdzie panna?
- Co? - Panna młoda zniknęła.
- Co? - Zniknęła?
Ona...
- Boże. - Co się dzieje?
- Poważnie? - Co robimy?
Dong-min.
Wiesz coś?
Gdzie ona jest?
Pomyśl. Stało się...
- Pokłóciliście się znowu? - Co?
Kłócimy się cały czas!
Dlaczego? Musiał być jakiś powód.
- Dan-i nigdy... - Nie wiem.
Nie wiem, o co poszło.
To było z tydzień temu.
Pogodziliśmy się. Cholera jasna!
Hej.
Pisarz, Cha Eun-ho?
Ten od serii książek Krwawy kontrakt?
- Mogę autograf? - Ja też.
To nie ja, przepraszam.
- To on. - Wiem.
Na bank.
- Panie Cha! - To pan!
- Proszę zaczekać! - Panie Cha!
Wybrany numer jest niedostępny. Zostaw wiadomość po sygnale.
Co jest, do cholery?
Ja...
Od miesiąca ćwiczyłem grę na pianinie na twój ślub.
- Jak mogłaś... - Eun-ho.
Dan-i, gdzie jesteś?
- Za tobą. - Jak to?
Gdzie za mną?
Czerwone.
Zwariowałaś? Co tu robisz?
Ukryłaś się tu po całym tym rabanie?
Wiem.
Chyba oszalałam.
Żartujesz sobie?
DONG-MIN
- Nie odbieraj. - Nie mogę.
- Nie odbieraj. - Przestań.
- Proszę. - Nie.
Halo?
Eun-ho.
Cześć, Dong-min.
Jesteś z Dan-i, prawda?
Wiem o tym.
Wy...
Nie mów, że to to, o czym myślę.
Nigdy wcześniej o tym nie myślałem, ale...
Nie, Dong-min. Nigdy.
Powiedz mu, że to nieprawda.
Źle to odebrał.
Gada bzdury.
Słyszałeś.
Powiedziała cicho. Może nie usłyszałeś.
Powiedziała, że to nieprawda.
To wracaj.
Z Dan-i rzecz jasna.
Dan-i.
Wiem, że jestem żałosny i to moja wina,
ale nie bądź taka.
Twoja matka zemdlała.
Jest w sporym szoku.
Wracaj, Dan-i.
Przywiozę ją.
Za dziesięć minut.
SUPERMARKET
Czemu to zrobiłaś?
Denerwowałam się.
Nie musimy wracać, jeśli nie chcesz.
Powiedz, czy chcesz jechać gdzieś indziej. Zabiorę cię tam.
Nie mam...
dokąd pójść.
Jedziemy na lotnisko?
Wsiądź w pierwszy dostępny lot
i poleć gdzieś na kilka miesięcy.
Mieliśmy polecieć do Hiszpanii.
Mama optowała za Czedżu, bo byłoby taniej,
ale nalegałam.
Wszystkie meble do naszego domu
kupiliśmy na kredyt.
Teraz się o to martwisz?
Podobno moja mama zemdlała.
Niedawno umarł mój ojciec.
Twoje auto!
Chwileczkę! Zatrzymać się!
Przepraszam.
Gdybym mogła odmienić los i wrócić do przeszłości,
byłby to ten moment.
Myślałam o nim, kiedy było mi ciężko w małżeństwie.
Tego dnia, gdybym nie wróciła na swoje wesele...
tylko wyleciała do odległego kraju,
jak zaproponował Eun-ho...
miałabym teraz zupełnie inne życie.
Znacie tę butelkę?
To popularny napój energetyczny.
„Po ciężkim dniu pracy
stoję przed kuchenką i gotuję kolację.
Gdy smakuje ona mojemu dziecku,
zmęczenie znika.
Jestem prawdziwą mamą”.
Znam tę reklamę.
Gdy mama pyta syna o jego ulubioną osobę...
Mówi, że to jego dziewczyna.
„Dzieci są na nic.
Popraw swój nastrój, idąc do apteki”.
Wpadłam na ten pomysł w oparciu o doświadczenia jako mama.
To nie wszystko.
W 2012 roku
zdobyłam nagrodę za reklamę.
Myślę nawet, że każdy w Korei ją widział.
Wywołała sporą sensację.
Pływacy z Korei.
Szybcy
Taekwondo z Korei.
Szybkie
Znacie tę melodię, prawda?
Zgadnijcie, kto stoi za fabułą tej reklamy.
Zgadza się. Ja.
Szybcy
Minęło siedem lat.
Zgadza się.
Odeszła pani z pracy i spoczęła na laurach.
To nie tak.
Nie próżnowałam. Wychowywałam dziecko,
przyszłość narodu,
i dbałam o rodzinę.
- Udzielałam się też w... - Pewnie. Rozumiemy.
- Damy radę. Mamy moc! - Damy radę. Mamy moc!
Damy radę! Jesteśmy pewne!
- Jesteśmy pewne! - Damy radę!
OGŁOSZENIE O PRACĘ
Czemu odeszła pani z pracy?
Moja mama opiekowała się
moim dzieckiem, ale zachorowała,
więc musiałam.
Przełożeni będą młodsi.
To nie problem?
Wykona pani błahe zadania?
Zrobi kawę lub ksero?
A nadgodziny, praca w weekendy i wyjazdy?
Kim jest mąż?
Utrzymywał panią siedem lat, więc musi trochę zarabiać.
Pewnie go zwolnili.
Rok temu się rozwiedliśmy.
Damy radę. Jesteśmy pewne!
Damy radę. Jesteśmy silne!
Czadu!
Znowu pęcherz.
Ma pani może jakiś plaster?
Nie.
Numer 57, pani Kang Dan-i.
Numer 58, pani Seo Jeong-in.
Tak.
Wychowywanie dziecka musiało być stresujące.
Odnosiła pani wcześniej sukcesy.
Musiało być ciężko to rzucić.
Pewnie czuła pani, że zostaje w tyle.
Myślę, że moje doświadczenie pomoże firmie odnieść sukces.
OTWARTA REKRUTACJA
Zapytałaś przed rozmową,
ale już po wszystkim.
Dziękuję.
Rynek jest dość konkurencyjny dla 20-latków,
a są jeszcze tacy jak ty.
To irytujące.
Zrobiłam się taka miła.
Gdyby to było dawniej...
Miałam pęcherz.
Rekrutowałam wiele kobiet wracających po przerwie.
To musi być stresujące.
Na pewno nie jest łatwe.
Pani ostatnia odpowiedź była ciekawa.
Jedenaście lat bycia gospodynią domową pomoże firmie?
W jaki dokładnie sposób?
Cóż...
Widziała pani moje CV, dawniej...
Pytam o teraz.
W tej branży
wiele się zmieniło.
Proszę się nie chwalić powrotem po przerwie.
Powrót do pracy to nie piknik.
Chwila.
Naprawdę chcę...
To chamskie.
Wiele zrobiłam, by mieć tę pracę,
a pani chce mi ją odebrać ot tak?
To już ostatni wykład
o romantyzmie i gotyku z końca XIX wieku.
Na pewno wiecie,
że po każdym rozdziale daję prezent.
Pomyślcie, czego się nauczyliście.
Niech każda grupa wybierze książkę,
przeanalizuje ją oraz omówi.
Zawiodę was, jeśli nie dam zadania...
- Nie. - Wcale nie.
Ja będę smutny.
Esej o różnicy między literaturą gatunkową
a klasyczną.
Na kolejnych zajęciach zrobimy test. Przygotujcie się.
- Nie! - To za wiele!
Co? Jestem zbyt przystojny? Wiem.
- Profesorze! - Chwileczkę!
- Proszę to wziąć. - To też.
Wystarczy na dziś.
Napisałam powieść. Proszę ją przeczytać.
W moim wydawnictwie będzie konkurs dla młodych pisarzy.
Weź w nim udział.
Ma pan dziewczynę?
Jutro poznam jej rodzinę. Niedługo wesele.
Niemożliwe.
MALI LUDZIE, BUNT BEZBRONNYCH!
AUTOR CHA EUN-HO
Dobrze.
Inny rozmiar niż ostatnio.
Ma kogoś innego.
DAN-I
Gosposia mówi, że wciąż sprowadzasz nowe dziewczyny.
Ożeń się, jeśli masz porządną.
Przestań tak randkować.
Co, do licha?
Co tam?
Znajdź nową gosposię.
Dlaczego?
Sprząta bardzo dobrze,
a jej jedzenie bardzo ci smakuje.
Za dużo o mnie gada.
Mówi ci wszystko.
Od kiedy chodzisz z dziewczyną od czerwonego stanika?
Znasz nawet kolor?
Wytrzymuję z nią, bo ją poleciłaś,
ale to niezdara.
W dodatku jest dość leniwa.
Halo?
Dziwak.
Nie zwolnisz mnie.
Nie mam dokąd pójść.
Potrzebuję tych pieniędzy.
MIĘDZYNARODOWA AKADEMIA JAE-HUI
Dzień dobry.
Witam, pani Kang. W porządku?
Jae-hui pewnie mówiła, że chce zostać na kolejny semestr.
Potrzebujemy potwierdzenia finansów.
Jakiego?
Umowy o pracę
i potwierdzenia, że ma pani dziesięć milionów wonów.
Umowy i potwierdzenia?
DAN-I
Nie zwalniajmy gosposi.
Upomniałam ją.
EUN-HO
Zmienię kod do drzwi.
Nie wysyłaj jej już do mnie.
Dziwna kobieta. Nawet myje się u mnie.
Ręcznik, którego nie używałem, leżał na suszarce
i ubyło mi szamponu.
OFERTY PRACY
RESTART PC
Nie jestem głupi.
- Co jest... - Korzystała z mojego laptopa.
Nie chciałem nic mówić,
ale nawet ryżu mi ubywa.
Na pewno u mnie je.
Nie można zjeść czegoś w pracy?
Co za gbur. Nie jem dużo.
WYDAWNICTWO GYEOROO
SPOTKANIE KIEROWNICTWA, 10.00
Witam, pani Go.
Dzień dobry.
Proszę to zdjąć, pani Song.
Po co ta godzina? I tak każdy się spóźni.
Nikogo nie ma, prawda?
WICEREDAKTORKA, MARUDNA WIEDŹMA
SONG HAE-RIN, ASYSTENTKA ZESPOŁU REDAKCYJNEGO
SZYBKO AWANSUJE
- Witam, panie Cha. - Witam, pani Song.
REDAKTOR GYEOROO, CHA EUN-HO
PROFESOR LITERATURY NA UNIWERSYTECIE HANGUK
MA PODCAST
TOTALNE CIACHO
Bez jaj.
Co cię naszło? Tekst jest świetny.
Zaczynać od nowa?
Po prostu pisz dalej.
Pisz, dobra?
Co... Twój komputer?
Hej! Dlaczego zepsuł się akurat teraz?
Nie do wiary.
Szkoda, że nie złamałeś palców.
Dupku.
SEO YEONG-A, LIDERKA ZESPOŁU DS. MARKETINGU
Pani Song! Zostawiłam buty w aucie.
Pójdzie pani po nie?
Pana Kima nie ma?
Mam chore dziecko.
Dobra decyzja, że żadne z was nie wzięło ślubu.
Mąż to obcy, a dziecko to brzemię.
Dom i praca to wielki burdel.
Nie mam własnego życia.
Po co tyle spotkań?
Nie mamy o czym mówić.
KIM JAE-MIN, PREZES GYEOROO
I tak nas nigdy nie słucha.
Decyduje o wszystkim.
To dyktator.
Nie wiem, po co robi tyle spotkań.
Zawsze mówi, że będzie ciężko.
Mam tego dość.
Znów się spóźniłaś.
Jest pan.
SPOTKANIE KIEROWNICTWA - LISTA SPÓŹNIEŃ
Posłuchajcie. Będzie ciężko.
Porozmawiajmy o rekrutacji nowych pracowników.
REKRUTACJA DO GYEOROO, 2019
To pani dzieło?
Tak, omówiłam to z kierownikiem kadr. W czym problem?
Trzeba dokonać kilku zmian.
Po pierwsze,
- nie ma limitu wieku. - I?
To konieczne?
Wiele firm łamie zakaz dyskryminacji ze względu na wiek.
Wydajemy książki. Czy to nie byłoby kompromitujące?
Zróbmy tak.
Weźmy absolwentów
i kończących w sierpniu 2019.
Spojrzymy w CV i odrzucimy tych,
którzy skończyli studia dwa lata temu.
W porządku? Legalnie.
To żenujące.
A brak wymogu dyplomu?
To jakiś nonsens.
Absolwenci pracują lepiej.
Racja. Dobrzy studenci
spełniają standardowe wymogi,
jak cierpliwość, serdeczność i pasja.
Jednakże
my wydajemy książki.
Nie możemy tak kalkulować,
bo stracimy szczęście.
Trzymajmy się prawa chociaż w jednym.
Spójrzmy.
Zespół wsparcia. „Brak limitu wieku oraz wymogu dyplomu”.
To absolwenci liceum.
Zatrudnijmy jednego.
Pracują na zlecenie.
Teraz nie ma lekko.
- Mimo to... - Hej.
- Ale... - Dość.
Raporty sprzedaży z miesiąca.
Będzie ciężko.
- Co to? - Jaki jest sens
- To jest raport? - Tych spotkań?
ZAKAZ WSTĘPU
DO ROZBIÓRKI
ZAKAZ WSTĘPU, DO ROZBIÓRKI
Zróbmy to razem, Dan-i.
Okna powinny być na południe.
Bardzo tu słonecznie.
Co sądzisz? Pasują?
Idealnie.
Zniszczysz podłogę.
Jae-hui, może pojeździmy na rowerze na zewnątrz,
kiedy zrobi się cieplej? W parku.
Tak niszczy podłogę? Wytrze się.
Ciężko na ten dom pracowaliśmy. Mniej dbam o swoją twarz.
Chodź, napij się soku.
Soczek. Wypiję dużo.
Szybko, tato.
Co to, Jae-hui?
- Szczeniak. - Szczeniak.
- A to? - Co to?
- Jak myślisz? - Kot.
Nie są drogie. Czemu ich nie kupujesz?
Ostatnio cebula bardzo podrożała.
Jeśli je zasadzimy, starczą na całą zimę.
- Racja? - Jae-hui.
- Powiedz „budynek”. - Budynek.
Z oszczędności mama może kupić budynek.
- To kupmy. - Co to?
Dong-min.
Zacznijmy od początku, co?
Postaram się bardziej.
Pobraliśmy się, bo się kochaliśmy.
Pomyśl o Jae-hui.
Przepraszam za wszystko.
Wiem, że byłam niedobra.
Byłam zła, że twoja firma zbankrutowała.
Przepraszam. To się nie powtórzy.
Nie szkodzi, że straciliśmy dom. Naprawdę.
Zacznijmy od nowa na wsi w domu twojego ojca.
I co potem?
Co będziesz tam robić?
Kopać doły i szukać tam jedzenia?
A ty myślałeś,
że zdrada rozwiąże wszystko?
Dlatego mnie zdradziłeś?
Zaczekaj, Dong-min.
Ja...
już o tym nie wspomnę.
Przepraszam cię.
Puść mnie.
Proszę, Dong-min.
Nie płacz.
Dan-i.
Twój mąż nie wróci.
Możesz płakać, ale on nie wróci.
Teraz jesteś sama.
BILANS KONTA
Jae-hui.
Tu twoja mama.
Dzwonili z akademii.
Przykro mi, ale ciężko u mnie z finansami.
Wciąż nie mam mieszkania
ani pracy.
W związku z tym...
Jae-hui.
Co się stało? Płaczesz?
O co chodzi?
Mamo.
Jestem chora.
Boli mnie brzuch.
Jak bardzo?
Nie pojechałaś do szpitala?
Ubezpieczenie tego nie pokrywa. Byłoby za drogo.
I tak powinnaś pojechać.
Wezwij nauczyciela i jedź.
Mamo.
Jae-hui.
Mam pieniądze.
Wystarczy na szpital.
Jedź do szpitala.
I nadal możesz się tam uczyć.
Dam ci pełną swobodę.
Martwię się o ciebie.
Czemu nie jesteś w szpitalu?
Historia jest dobra, ale styl...
DRUKUJ DOKUMENT
DRUKOWANIE
Co za wkurzająca kobieta.
Miała zostawić biurko.
Nie wybaczę.
Wyleję ją, mimo że to znajoma Dan-i.
CV
CV KANG DAN-I
Co? Dan-i tu była?
Szuka pracy?
Jesteś w szpitalu?
Zadzwoń.
Nie śpię i się martwię.
JAE-HUI
Wysyłam ci wiadomość, bo pewnie już śpisz.
Mam zapalenie jelit. To nic poważnego.
Dostanę zastrzyk i jutro mnie wypiszą.
Wtedy zadzwonię.
Mam rozmowę.
Stój!
Nie sprawdziliście, czy ktoś tam jest?
Co się dzieje?
Co tu robisz? Czytaj znaki.
Jak tam weszła?
Nie wolno wchodzić do czyjegoś domu.
Przepraszam.
Moje rzeczy są w środku.
Pakuj się i znikaj.
Pozwą cię za włamanie, jeśli właściciel się dowie.
Dobrze, przepraszam.
Przepraszam.
To jakaś bezdomna?
Jak tam żyła bez prądu i wody?
Wracajmy do pracy.
INFORMACJA O BUDOWIE
O jutro będę martwić się jutro.
Jutro słońce znów wzejdzie.
Nie mam dokąd pójść,
ale dzisiaj mam rozmowę kwalifikacyjną.
Muszę kupić bandaż.
Jedzie.
- Przepraszam. - Przepraszam.
Przepraszam.
Rany.
Niemożliwe.
Boże.
Na miłość boską...
- Przestraszyłaś mnie. - To pewnie jej.
- Boże. - Żal mi jej.
Jestem Kang Dan-i. Mam dziś rozmowę.
Kang Dan-i.
Raczej nie dam rady przyjechać.
Moglibyśmy to przełożyć na jutro?
A chociaż na godzinę później?
Tak. Wiem, że macie zasady.
Obiecuję, że za godzinę będę.
Tak.
Racja.
Wiem. Nie obchodzą was moje sprawy osobiste.
Mogę przyjechać,
ale nie chcę.
Musiałabym jechać trzema liniami metra.
Ciężko byłoby potem dojeżdżać do pracy...
Poza tym i tak mnie nie zatrudnicie.
Dobrze. Jak chcecie!
Znajdę inną pracę.
Nie przyjadę.
Razem 3000 won.
JAE-HUI
Wypisali mnie.
Wyślę ci rachunek.
Przelej pieniądze.
- Nie kupuje pani? - Przepraszam.
Zmienię kod do drzwi. Nie wysyłaj jej już do mnie.
EUN-HO
DAN-I
Poproszę kawę Mandheling z jedną kostką lodu.
Byłam na randce w ciemno.
Wychodzę za mąż.
Nie próżnowałaś.
Minęły tylko trzy tygodnie.
Co to za gość?
Tylko tyle?
To ważne pytanie. To twój przyszły mąż.
Byliśmy razem?
- Kochałeś mnie? - Znasz mnie.
Nie ulegam innym.
Małżeństwo nie jest dla mnie.
Zaczekaj.
Teraz śmiało.
Daj spokój.
- Chciałem wrócić w tym do domu. - Nie wiesz, co to miłość.
Nawet w nią nie wierzysz.
Drań.
To będzie 1600 wonów.
5 NIEODEBRANYCH POŁĄCZEŃ DAN-I
To przez Dan-i...
nie wierzę w miłość.
W porządku?
Życzcie nam szczęścia!
- Czemu... - Dzwoniłaś.
Gdzie jesteś? Zmieniłeś kod do drzwi.
Mówiłem ci o tym. Zmieniam gosposię.
Czemu nie odbierałeś?
Dostawałem kosza.
Dlaczego?
Dziwna laska.
To ona zostawiła stanik?
Mówi, że nie wiem, co to miłość.
Fakt, faceci nic nie wiedzą o miłości.
Ty też.
To przez ciebie.
Co ja ci zrobiłam?
Nie musisz wiedzieć.
Byłaś u mnie wczoraj?
Widziałem twoje CV. Szukasz pracy?
To już koniec.
Nikt nie zatrudni kogoś, kto wraca po przerwie. To życie...
to porażka.
Tak czuję.
Nie chcą mnie. Nie mam gdzie się podziać.
Kiedy wyślę Jae-hui pieniądze, nic mi nie zostanie.
Biznes Dong-mina nie idzie?
Gdzie jesteś?
Jestem...
na krawędzi życia.
Nie mam dokąd pójść.
Ktokolwiek by to był,
pójdę za kolejnym facetem, na jakiego trafię.
Dzisiaj...
- Proszę pani. - Co, u licha?
Dan-i?
Oddzwonię.
Moje życie to bagno,
ale tak nie można. Puść mnie!
Chodźmy na drinka.
Jestem całkiem porządny.
Ty ohydna świnio.
Nie dotykaj mnie, śmieciu.
Ty naćpany obrzydliwy dupku.
- Puść mnie. - Zabiorę cię
w fajne miejsce.
- Chodź. - Puść ją!
Wybacz spóźnienie.
Spadaj, dupku.
Wcale się nie boję.
Do widzenia panu.
Też chcę być kochany.
W porządku?
Przepraszam.
Widziałem wszystko z góry i chciałem pomóc.
Dziękuję.
Dałabym radę sama, ale doceniam to.
Pierwszy raz widzisz kogoś boso?
Poza latem.
Usiądź.
Może zabrzmi to szalenie,
tak mi się wydaje,
ale mam parę butów.
Myśl sobie, co chcesz,
ale nie zawsze mam ze sobą damskie buty.
Zaczekaj, nie wstawaj.
Idealne.
Dlaczego się śmiejesz?
Są moje.
Gdy czekałem na autobus, zobaczyłem kobietę.
Zgubiła but.
Tutaj!
Chciałem go jej oddać,
ale zniknęła.
Szukałem jej,
ale znalazłem tylko drugi but.
Nie chciałem ich wyrzucać,
ale nie były mi potrzebne.
I jakimś cudem spotkałem właścicielkę.
Fajna historia?
Zmyśliłem ją.
Każda kobieta ją lubi. To Kopciuszek.
- Racja. - Niemniej...
Jestem za stara na takie bajki.
Myśl, że ratuje mnie rycerz w lśniącej zbroi
jest zbyt naciągana,
bym w nią wierzyła.
Wolę sama tworzyć swoje życie.
Zimno ci?
Tak.
Tak czasami w życiu bywa.
Weź.
To prezent.
Dziękuję, że znalazłeś moje buty.
To wszystko, co mam.
Utnij tam, gdzie kończy się zielone
i będziesz miał cebulek na długo.
Zaczekaj.
Weź go.
Nie zwrócę go.
- Już jestem mokra. - Weź go.
Pokłóciłaś się z Dong-minem?
Gdzie tak zmokłaś?
Dasz mi ciepłej wody?
Pewnie.
Przemarzłam.
Co się dzieje?
Co to za torba?
Dlaczego dzwoniłaś?
Proszę.
Prześpię się tutaj.
- Słucham? - Mogę tu zostać na noc?
Tylko dziś.
Uciekłaś z domu?
Czemu idziesz na górę?
- Kłótnie zakochanych nie trwają długo... - Cha Eun-ho!
Dziś zostanę tutaj.
Naprawdę...
nie mam dokąd pójść.
Nie mam...
dokąd pójść.
Co się z nią dzieje?
Zadzwonić do Dong-mina?
Ja?
Po co?
Co się dzieje?
CV
Co to?
Coś ukrywasz.
Nie powiesz mi?
Zwolnij. Już nie pytam.
Rozumiem. Nie chcesz gadać.
Czasami tak jest.
Zatrudnij inną gosposię.
Ja nią będę.
Co jest z tobą?
Wróć do domu.
Nie mam dokąd...
wrócić.
Rok temu się rozwiodłam.
To jakaś nowa powieść?
Przecież bym wiedział.
Umyj naczynia za nocleg.
I wracaj do domu. Zadzwonię.
Dong-min cię zdradził?
To niemożliwe.
REKRUTACJA NA PIERWSZĄ POŁOWĘ 2019 ROKU
„Rekrutacja”?
Złożyć CV?
I tak pewnie mnie nie przyjmą.
WAKATY DLA ABSOLWENTÓW
Po co im dyplom i kompetencje.
Są bezużyteczne.
Nie wyrzucę ich.
Mogłabym być po liceum.
ZESPÓŁ WSPARCIA: PRACA TYMCZASOWA
BRAK WYMOGU DYPLOMU
CERTYFIKAT PRACY
DYPLOM
REKRUTACJA
ZESPÓŁ WSPARCIA: PRACA TYMCZASOWA, BRAK WYMOGU DYPLOMU
REKRUTACJA NA PIERWSZĄ POŁOWĘ 2019 ROKU
EUN-HO
Poszłaś do domu?
Kłamałaś z tym rozwodem, prawda?
Zabiję, jeśli ten dupek cię zdradził.
Cofam tego „dupka”.
Martwię się. Zadzwoń jutro.
REKRUTACJA NOWYCH PRACOWNIKÓW
- Jako jedynak... - Będę niezastąpiony.
Przyjmijcie mnie. Dziękuję.
Następni trzej kandydaci.
DYREKTOR, PREZES, REDAKTOR
- Lee Ji-young? - Tak.
- Kim Min-chul? - Tak.
- Kang Dan-i? - Tak.
Proszę za mną.
Niech pytania będą krótkie.
Tak decydujemy o zatrudnieniu?
To...
ANKIETA KANDYDATA KANG DAN-I
APLIKACJA DO ZESPOŁU WSPARCIA
WYKSZTAŁCENIE: LICEUM JINHWA
APLIKACJA DO ZESPOŁU WSPARCIA
GDYBYM WYJECHAŁA DO ODLEGŁEGO KRAJU,
MIAŁABYM ZUPEŁNIE INNE ŻYCIE.
NIE SMUĆ SIĘ, KANG DAN-I. UŚMIECHNĘŁA SIĘ SZEROKO.
„WYGLĄDASZ PIĘKNIE” - POWIEDZIAŁ. DAN-I ZDAWAŁA SIĘ GO NIE SŁYSZEĆ.
„NIE PŁACZ. BĘDZIE DOBRZE”. POTRZEBOWAŁA OTUCHY.
GDY CIERPIAŁAM, MYŚLAŁAM O EUN-HO. SAMO JEGO IMIĘ DODAWAŁO MI OTUCHY.
ZROZUMIAŁAM, ŻE RYCERZE ISTNIEJĄ TYLKO W BAJKACH
ŚMIALIŚMY SIĘ I POBIEGLIŚMY W STRONĘ SŁOŃCA, A MOJE TROSKI ZNIKNĘŁY
Udajesz absolwentkę liceum? Dlaczego to robisz?
Nudzi ci się?
Podobno osoba odpowiedzialna za szkolenie jest znana jako druga wiedźma z Gyeoroo.
Jedno z was odejdzie
w ciągu miesiąca.
Jesteśmy obcy w biurze.
Nie pokazuj, że mnie znasz i nie oczekuj ode mnie pomocy.
Nie idę do ciebie.
Jest trochę niemodna.
Jest zupełnie w moim typie.
Chyba mu się nie podoba.
Wciąż nie znam cię zbyt dobrze.
Od teraz chcę to zmienić.
Napisy: Krzysztof Zając